Vrijheid om te dansen in Teheran

Onafhankelijkheid en het vrij zijn. Het kunnen handelen of veranderen zonder beperkingen. Iets is ‘vrij’ als het niet beperkt wordt in diens wil te veranderen. Voor ons mensen is vrijheid in die zin voor ons bestaan dus een levensbehoefte. Zo zijn er ook al sinds het ontstaan van de mens discussies over vrijheid. Denk hierbij aan de kolonisatie van Azië, de mensenrechten van de Verenigde Naties (hierover ook meer in  deze lesinput) of het vrouwenkiesrecht in Nederland (sinds 1922).

Positieve en negatieve vrijheid

Vrijheid is iets waar we allemaal van genieten en iets waarvan we allemaal merken waar we het missen. De gradaties waar het in door gaat gaan oneindig door. De methode Standpunt van Damon Educatie focust bij het behandelen van vrijheid bijvoorbeeld op positieve en negatieve vrijheid.

Onder positieve vrijheid behoren vrijheden die je hebt omdat je er iets bij krijgt. Zo kan je een diploma krijgen en daardoor meer vrijheid hebben in het kiezen waar je gaat solliciteren. Je kan een rijbewijs krijgen en daardoor meer vrijheid hebben door zelf te rijden. Je kan een paspoort krijgen waardoor je kan reizen.

Foto door: Juan Manuel Aguilar

Onder negatieve vrijheid horen vrijheden die je krijgt omdat er iets weg gaat waardoor je vrijer wordt. Bijvoorbeeld door het vrijgelaten te worden uit de gevangenis kan je weer vrij bewegen, kiezen wat je eet en met mensen omgaan waar je zelf voor kiest. Door het vervallen van leerplicht, wanneer je een diploma hebt behaald of je een bepaalde leeftijd hebt, kan je zelf kiezen of je gaat studeren of niet.

Deze voorbeelden illustreren in hoeveel verschillende manieren vrijheid invloed kan hebben tot het leven van ieder mens.

Dansend teheran

Iran is een erg interessant land om te bestuderen/bediscussiëren omtrent vrijheid als thema. Het land staat tegenwoordig bekend als een land met veel regels, waar veel dingen die wij normaal vinden niet mogen en daar is veel commotie over.

In het kader van vrouwenrechten bijvoorbeeld is het vandaag de dag verplicht een hijab te dragen. Dit wordt vaak (en niet per se onterecht) opgevat in het westen als een grote beperking van vrijheid omdat de vrouwen daar dus maar beperkt mogen kiezen hoe zij zich kleden in het openbaar. Dit is niet altijd zo geweest. Als je bijvoorbeeld foto’s van de universiteit van Teheran ziet in de jaren 70 zul je vrijwel geen hijab’s zien. Maar dan is de vraag of dit meer vrijheid biedt? In deze tijd was er sterke sociale onderdrukking tegen vrouwen die wél een hijab droegen. Ben je geïnteresseerd in deze foto’s, je kan er een hoop vinden onder deze link.

Iran is namelijk wel een land dat overwegend islamitisch is, en voor moslims die hun religie openbaar willen uiten is dat nu in een aantal gevallen makkelijker. Ook kan je in een land waar iedereen verplicht een hijab draagt je niet gepusht voelen als islamitische vrouw om dat niet te doen. Dit is waar vandaag de dag het debat in en rondom Iran ook over gaat. Er zijn veel vrouwen in Iran die opkomen voor het recht om zelf te kiezen of je een hijab draagt of juist niet.

Wil je meer lezen over hoe Iran in deze situatie is gekomen en hoe het er vandaag de dag precies zit, dan raad ik het volgende artikel van de NPO aan.

Vandaag de dag zijn er veel protesten in Teheran en de rest van het land tegen een aantal van de strenge regels in Iran. Zo is er recent een Instagram bekendheid (Maedeh Hojabri) opgepakt in Teheran omdat zij filmpjes van zichzelf online zette waarin zij zonder hijab aan het dansen was. Zij is geforceerd op nationale televisie een bekentenis te doen. Omdat zij echter bekend is heeft dit een tegenreactie gevormd. Enkele journalisten, activisten en enkele vrouwelijke Iraniërs zijn in protest gegaan en hebben filmpjes online gezet. Bijvoorbeeld waarin ze het verhaal van Maedeh vertellen, of waarin zij ook in het openbaar dansend te zien zijn. Journaliste en activiste Masih Alinejad verteld zo het verhaal ook in de minidocumantaire Dansend Teheran.

 

 

Lesideeën

lessenlevensbeschouwing vrijheid lesinput